„Opowiedz o sobie" - jak odpowiedzieć, z przykładami

Na pytanie „opowiedz o sobie" odpowiadaj przez 60-90 sekund według schematu: kim jesteś zawodowo dziś, jedno konkretne osiągnięcie, i dlaczego rozmawiasz właśnie o tej roli. To pytanie o dopasowanie do stanowiska, nie o życiorys - historia prywatna i chronologia od liceum są tu błędem.

To pytanie otwiera większość rozmów i jest jednocześnie najgorzej wykorzystaną minutą całego spotkania. Większość ludzi zaczyna od miejsca urodzenia i kończy trzy minuty później, gdy rekruter już nie słucha. A jest to jedyny moment, w którym sami decydujecie, o czym będzie ta rozmowa - bo z tego, co powiesz, rekruter weźmie temat kolejnego pytania.

Przećwicz tę rozmowę na głos - za darmo, bez karty.

Spis treści

Czego naprawdę dotyczy to pytanie

Nie jesteś proszona ani proszony o życiorys. Rekruter chce trzech rzeczy: czy potrafisz streścić, czy to, co robisz, ma związek z tym stanowiskiem, i jak brzmisz, gdy mówisz swobodnie. Pierwsza z nich jest oceniana zawsze, niezależnie od stanowiska.

Schemat: teraz - dowód - dlaczego tu

Trzy części, 60-90 sekund łącznie.

1. Teraz (2-3 zdania). Kim jesteś zawodowo dziś i w czym się specjalizujesz. Nie „skończyłam studia w 2015", tylko „od czterech lat zajmuję się…".
2. Dowód (2-3 zdania). Jedno konkretne osiągnięcie z liczbą albo z wyraźnym efektem. Jedno, nie trzy.
3. Dlaczego tu (1-2 zdania). Co Cię łączy z tym ogłoszeniem i dlaczego rozmawiasz akurat teraz. To zdanie sprawia, że odpowiedź jest o nich, nie tylko o Tobie.

Na końcu warto zostawić haczyk - wspomnieć rzecz, o którą chcesz, żeby dopytali.

Trzy przykłady

Doświadczony specjalista.

„Od pięciu lat pracuję jako analityk danych, głównie po stronie e-commerce - najwięcej czasu spędzam między SQL a rozmowami z biznesem o tym, co z liczb wynika. Ostatnio prowadziłem analizę porzuceń koszyka, która skończyła się zmianą jednego kroku w checkoucie i wzrostem konwersji o kilkanaście procent. Państwa ogłoszenie zwróciło moją uwagę, bo szukacie kogoś, kto ma pracować blisko zespołu produktowego, a to jest dokładnie ta część mojej pracy, którą lubię najbardziej."

Zmiana branży.

„Przez sześć lat pracowałam w obsłudze klienta w telekomunikacji, ostatnio jako koordynatorka zespołu. W trakcie tej pracy coraz częściej zajmowałam się grafikami i raportowaniem - i to mnie wciągnęło na tyle, że skończyłam kurs analizy danych i zrobiłam projekt na danych z mojego działu. Aplikuję na to stanowisko, bo łączy obie rzeczy: rozumiem, skąd te dane się biorą, i umiem je policzyć."

Bez doświadczenia.

„Skończyłem technikum logistyczne i przez ostatni rok pracowałem dorywczo przy rozładunku i inwentaryzacjach. Nauczyłem się tam, że w magazynie liczy się tempo, ale bardziej dokładność - przy inwentaryzacji wychwyciłem rozbieżność, której nie zauważył system. Szukam teraz pracy na stałe i zależy mi na miejscu, gdzie mogę zrobić uprawnienia na wózki."

Najczęstsze błędy

• Chronologia od początku. Nikt nie pyta o liceum. Zacznij od dziś i cofaj się tylko tam, gdzie to potrzebne.
• Za długo. Powyżej dwóch minut uwaga spada. Zmierz to raz stoperem - zaskoczy Cię, ile mieści się w 90 sekundach.
• Wyliczanka obowiązków. „Odpowiadałam za A, B i C" nie mówi nic o tym, jak Ci szło. Jedno osiągnięcie bije trzy zakresy odpowiedzialności.
• Wątki prywatne. Stan cywilny, dzieci, sytuacja rodzinna nie należą do tej odpowiedzi - i, co warto wiedzieć, rekruter nie ma prawa o nie pytać.
• Recytacja CV. Oni je mają. Powiedz to, czego z niego nie widać.
• Brak zakończenia. Odpowiedź, która się urywa, zostawia niezręczną ciszę. Zakończ zdaniem o tym stanowisku.

Wersje tego samego pytania

Brzmi różnie, odpowiada się tak samo: „proszę powiedzieć kilka słów o sobie", „proszę się przedstawić", „jak wyglądała Pani/Pana dotychczasowa ścieżka", a po angielsku tell me about yourself. Jeśli spodziewasz się rozmowy po angielsku, przećwicz tę odpowiedź osobno w tym języku - rozmowa kwalifikacyjna po angielsku.

Najczęstsze pytania

Ile powinna trwać odpowiedź na „opowiedz o sobie"?

Od 60 do 90 sekund. Powyżej dwóch minut uwaga rozmówcy wyraźnie spada, a odpowiedź zaczyna brzmieć jak streszczanie życiorysu.

Czy mówić o życiu prywatnym?

Nie. To pytanie zawodowe, a informacje o stanie cywilnym czy rodzinie nie mają związku ze stanowiskiem - rekruter nie ma zresztą prawa o nie pytać.

Czy można nauczyć się tej odpowiedzi na pamięć?

Lepiej nauczyć się trzech punktów i mówić za każdym razem trochę inaczej. Wyuczony tekst słychać od pierwszego zdania i rozpada się przy pierwszym dopytaniu.

Od czego zacząć, gdy nie ma się doświadczenia?

Od tego, co robisz teraz: nauka, praktyki, praca dorywcza, własny projekt. Potem jedna konkretna sytuacja, która coś o Tobie mówi, i zdanie o tym, dlaczego to stanowisko.